Waarom ik Psilocybine gebruik: van de Python naar de Droomvlucht en de realiteit check.

Sommige mensen vragen zich af waarom ik met psilocybine werk, terwijl mijn aanbod vaak draait om sensualiteit, aanraking en verbinding. Voor mij horen die twee juist bij elkaar.

Psilocybine kan je helpen om dichter bij jezelf te komen. Het nodigt je uit om eerlijk te kijken naar wie je werkelijk bent, voorbij aangeleerde rollen, verwachtingen en beschermlagen. Wanneer je meer in contact bent met je eigen waarheid, ontstaat er ruimte voor zachtheid, helderheid en zelfliefde.

En precies daar begint een vervullend liefdesleven. Niet bij de ander, maar bij jezelf. Want pas wanneer je jezelf werkelijk ontmoet, kunt je je ook echt openen voor verbinding met een ander. Vanuit aanwezigheid in plaats van behoefte, vanuit keuze in plaats van gemis.

Sensualiteit, intimiteit en liefde worden dan geen doelen op zich, maar een natuurlijke expressie van wie je bent. Eerst liefde voor jezelf. Van daaruit kan liefde met de ander ontstaan.

Dus... s*x , plant medicijn en verbinding, dat is waar mijn leven om draait.

Alwetende bron?

Jarenlang had ik het gevoel dat er meer kennis moest zijn dan wat ik uit boeken en documentaires haalde. Een bron waar je uit kunt putten die niet eerst door iemand anders is opgeschreven. Maar hoe kom je in contact met die alwetende bron?

Vanaf de jaren negentig zag ik allerlei stromingen voorbijvallen die beweerden de sleutel te hebben. De kennis zou uit de natuur komen, in kaarten te zien zijn of tevoorschijn komen uit getallen. Ik vond bij bijna geen enkele methode echt aansluiting. Ik verslond boeken als De Celestijnse Belofte en The Secret, maar ik wilde meer.

De eeuwige BOB

Van drugs moest ik nooit iets hebben. Niet toen ik in de jaren negentig naar legale en illegale houseparty’s ging, en ook de gewone recreatieve drugs sloeg ik altijd af. De mensen die ik zag dansen, straalden niet uit waar ik enthousiast van werd. Jaren gingen voorbij. Ik werd moeder, kende moeilijke momenten en was op mezelf aangewezen. Ik voelde aan alles: er moet meer zijn.

Eerlijk? Ik schaamde me dood bij het idee dat ik mijn kleinkinderen later zou moeten vertellen dat hun hippie oma eigenlijk nog nooit een plantmedicijn had geprobeerd. Dus, met mijn ongeboren kleinkinderen in gedachten, ging ik op vijfenveertigjarige leeftijd eindelijk op zoek naar een Ayahuasca ceremonie.

Ibiza en de allesverzengende onrust

Ik was doodsbang. Wat als ik psychotisch zou worden? Ik win nooit wat, maar ik zag mezelf al als die ene persoon op de wereld die zou bezwijken aan dat drankje, eindigend in een wit pak met riempjes.

Uiteindelijk heb ik op Ibiza twee ceremonies meegemaakt. Het gaf me prachtige, life changing inzichten, maar tjonge jonge, wat ging het hard. Het was allesverzengend. Na een paar uur wilde ik niet meer. Ik wilde rust, weg uit het gedrum, weg bij de kotsende mensen en vooral weg van het geluid. Het duurde drie weken voordat ik al mijn chakra’s weer op een rijtje had. Ik wist één ding zeker: nooit meer ga ik zo hard en diep. Ik vergelijk Ayahuasca weleens met de Python uit de Efteling, terwijl truffels voor mij meer voelen als de Droomvlucht.

De zachtheid van Psilocybine

Maar dat mooie gevoel van eenheid, die liefde voor moeder aarde en de afwezigheid van haat... hoe kon ik daarop blijven intappen zonder die totale chaos? Na uitgebreid onderzoek kwam ik uit bij truffels, ook wel bekend als de werkzame stof Psilocybine.

Dit was de diepgang waar ik naar zocht. Het geeft me de verbinding, maar ook de controle. Ik ben niet volledig overgeleverd aan de storm. In mijn reizen kan ik mijn voorouders om raad vragen. Zij gaan overigens niet altijd zachtzinnig met me om. Mijn moeder, die in tweeduizenddertien overleed, reageert in mijn reizen nog precies zoals ze deed toen ze nog leefde. En mijn vader? Die heeft het meestal te druk met andere vrouwen om mij te woord te staan. Eigenlijk is er dus weinig veranderd, en toch komen er antwoorden op levensvragen die veel groter zijn dan de dagelijkse beslommeringen.

Magie in de overgang

Sinds mijn reizen heeft mijn leven veel meer magie. Ik volg mijn intuïtie beter, waardoor mijn leven authentieker voelt. Ik accepteer mijn lichaam dat verandert, wat een hele fijne bijkomstigheid is als je in de overgang bent.

De overgang dwingt mij namelijk tot een nieuwe manier van kijken en handelen. Mijn energie is verminderd, waardoor ik er anders mee om moet gaan. Maar wat is dan de goede manier? Wat helpt, is focus houden en alles elimineren wat niet bijdraagt aan die focus. Waar ik vroeger gezellige dingen deed voor de lol, heb ik nu meer ruimte nodig voor mezelf en voor rust. Waar ik vroeger van zes uur in de ochtend tot tien uur in de avond door kon werken, moet ik nu een powernap nemen en echt om tien uur in bed liggen. Doe ik dit niet, dan betaal ik een hoge prijs. De truffels geven mij de rust om simpelweg te zijn en te stoppen met rennen.

Reis je met me mee?

Ik begrijp heel goed dat reizen niet voor iedereen is. Maar misschien wel voor jou. Voor wie op zoek is naar meer authenticiteit en nuance in situaties die bij het leven horen.

Mijn manier van begeleiden is nuchter, liefdevol en zorgzaam. Het is de manier waarop ik zelf ook graag reis: ik wil zachte en warme zaken om me heen, ik wil dat het water gekookt is en dat overal aan gedacht is. Tijdens mijn eigen reizen miste ik vaak het fysieke contact van een liefdevolle massage, en daarom geef ik deze, samen met een co-creator, aan de reiziger. Alleen als het past, alleen als het fijn is, want jij staat centraal.

Tegelijkertijd kan ik streng zijn: dankjewel hoeft niet gezegd te worden en vluchten in conversatie gebeurt bij mij niet. Vol liefde ondersteun ik je om in je eigen proces te blijven. Zou jij niet eens willen zijn op plekken in je onderbewuste waar je nog nooit bent geweest?

Ik hoop je te zien tijdens een reis.

Liefs,

Christina