De massageparasiet

Iedereen die massages geeft is er wel eens eentje tegengekomen. De persoon die zich voordoet als geïnteresseerde klant, meerdere legitieme vragen stelt, een keer je stem wil horen omdat hij/zij/die daar een gevoel bij wil hebben om daarna een afspraak te kunnen maken.

Zeker toen ik net startte met het geven van massages was ik van goede wil. De massageparasiet is meer dan eens mijn hoofd en mijn systeem binnengedrongen. Vereerd dat iemand een massage van mij wilde ontvangen en daar in ruil voor wilde betalen, zorgde dat voor een welwillende houding.

Want ja, zo raar was het toch niet? Even de stem willen horen van degene die straks een uur lang aan je gaat zitten. Nou, hoe raar dat eigenlijk is, zal ik je eens even uitleggen.

Serieuze klanten vinden de massage belangrijk. De ontspanning die zij ervaren, de levensenergie die weer gaat stromen door het lichaam. Ze hebben van je gehoord via social media, andere klanten of gewoon je website. Ze hoeven je stem helemaal niet te horen.

Want guess what, je bent als het goed is tijdens de massage helemaal niet veel aan het kletsen.

Een fysiotherapeut vraag je ook niet eerst om een kennismakingsgesprek om even diens stem te horen. Dus waarom een masseur wel?

Fout nummer 1.

Maar goed, ik dacht: een belletje kan geen kwaad. Van een belletje zou een afspraak komen en die werd dan ook wel gemaakt, want ik was natuurlijk niet helemaal op mijn commerciële achterhoofd gevallen.

De afspraak werd vervolgens afgezegd, want de pinknagel van de hond had een scheurtje en eigenlijk voelde hij toch niet zoveel klik.

Ah, interessant.

Wat deed dit met mij?

De eerste twee uur dacht ik: ach loser, rot op met je kletspraat, ga heen met je gezeik.

Maar daarna voelde ik me toch gebruikt. Hier moest een einde aan komen.

Alsof het universum ermee speelt, krijg je vlak daarna wel normale en aardige mensen waardoor het hele voorval naar de achtergrond verdwijnt.

En daar is hij weer.

Een uiterst beleefde mail waar niets op aan te merken valt.

“Ik zou graag een tantra massage van u ontvangen. Wat zijn de mogelijkheden?”

Nou, éénmalige massages doe ik niet meer. Als je met mij in zee wilt, is er een tantra traject met een intake van 30 minuten voor €45. Als het klikt en je wilt het traject volgen, bestaat dat uit drie sessies en worden de kosten van de intake daarop in mindering gebracht.

Misschien wil je hier even over nadenken.

Ja, daar moest over nagedacht worden. Wat ik volledig begrijp. Het gaat hier over meerdere honderden euro's waar je ook andere leuke dingen van kunt doen. Dus weet je wat, denk er lekker even over na.

Maar dat nadenken gaat vaak gepaard met een hoop vragen.

Vragen die je mij helemaal niet hoeft te stellen.

“Hoe ver is de locatie bij de dichtstbijzijnde bushalte vandaan?”

Waarop volgt:

“Nou, dan kom ik wel met de auto want dat doe ik eigenlijk altijd”

De persoon in kwestie gaat het niet om het antwoord. Het gaat om de vraag. Om het contactmoment. Met je in verbinding willen zijn en je ondertussen voorhouden dat hij/zij een serieuze cliënt is, terwijl diegene heel goed weet dat er helemaal nooit een sessie geboekt gaat worden.

Dat, en precies dat, zijn massageparasieten.

Wat denken deze mensen? Dat wij niets anders te doen hebben dan te wachten op fijne contactmomenten met potentiële klanten?

Ik heb werkelijk geen idee wat zo iemand drijft.

Omdat het een zakelijke aangelegenheid is en ik niet zo van tijd verspillen houd, heb ik dus het traject bedacht. Maar zelfs de meest sluwe mensen weten ook daar nog doorheen te sluipen.

Met als gevolg toch weer dat hoerige gevoel. Dat gevoel dat je gebruikt bent voor iets dat over je grenzen gaat.

Terwijl ik dit opschrijf, besef ik me terdege dat ik hier een fout maak.

Een hoer noemt haar prijs en rekent van tevoren af. Klaar. Die doet het dus eigenlijk een stuk slimmer.

Nee, de massageparasiet wil niet naar een hoer. Hij wil geen betaalde telefoonseks. Hij wil doen alsof hij een respectabele klant is, maar ondertussen stuurt hij foto's en filmpjes en wil hij contactmomenten, terwijl dat helemaal geen onderdeel is van de massage, het traject of wat dan ook.

Eens zien. Hoe zou dit nou toch komen?

Ik denk, en dat zijn mijn gedachten, dus misschien denk jij wel iets héél anders.

Ik denk dat het komt door de gedachte die iemand heeft bij een massage.

Voor het gemak pak ik toch maar even de hij vorm.

Hij ziet jou op social media of op je website en denkt iets in de trant van:

“Hé, wat een lekker wijf. Oh, ze doet ook massages, nou dat is het zelfde als seks dus dan kan ik mijn ding wel bij haar neerleggen, kan ik dat echt doen? ja dat doe ik, gewoon berichten sturen en onder tussen harde piemels krijgen is toch niet verboden?”

Omdat hij jou aantrekkelijk vindt en best wel wat meer zou willen dan alleen een massage of een tantra sessie, bedenkt hij een manier om toch zijn zin te krijgen.

De massageparasiet is altijd uit op meer dan alleen de massage.

Soms is zielig doen een hele goede truc.

“Mijn vrouw is ziek.”

“Mijn vrouw is dood.”

“Ik ben zo eenzaam.”

“Het zou me zo ontzettend helpen als jij me naar een hoogtepunt zou brengen.”

Nou staat het je als masseur natuurlijk helemaal vrij om daar iets mee te doen. Niets op tegen. Maar weet wel dat je daar niet voor betaald wordt. En dat de massage therapeuten die hier niet op uit zijn het extra moeilijk krijgen.

Ik vind het persoonlijk ook heel erg vervelend als iemand tijdens de massage mijn hand pakt of zich onder mijn handen zo manoeuvreert dat een aanraking met een geslachtsdeel onvermijdelijk is.

Niet doen, beste parasiet.

Je gaat een grens over.

En ik heb het hier echt niet alleen over mannen.

Maar is het niet gewoon een risico van het vak? Moeten we hier niet gewoon doorheen kijken omdat er toch een hoop leuke en respectvolle klanten zijn?

Nee.

Ik kijk er niet doorheen.

Je vraagt hetzelfde ook niet aan je tandarts, dus ook niet aan mij.

De parasiet neemt ruimte en tijd in, op het moment dat hij met je in contact treedt. Daarna is het maken van een afspraak altijd weer een dingetje. En uiteindelijk ben jij, tel maar eens op, minstens tien berichten verder en geen euro opgeschoten.

Natuurlijk doen we ons werk vanuit een passie die onmetelijk groot is. Het gaat niet alleen om geld.

Maar waar het wél om gaat, is eerlijkheid.

Een eerlijkheid die we verwachten van iedereen die bij ons een stukje energie komt weghalen en daar energie in de vorm van centjes voor teruggeeft.

Doe je dat niet en ben je eigenlijk je sensuele of seksuele behoeftes aan het botvieren op de masseur, dan ben je niet eerlijk.

En dus ben je een parasiet.

Want jij, parasiet, weet ook wel dat als je vanaf het begin eerlijk zou zijn, het snel afgelopen zou zijn met je fratsen.

Eens even kijken hoe dat zou gaan.

Parasiet:

“Hallo, ik wil eigenlijk helemaal geen afspraak maken, maar wel veel berichtjes sturen. Ik wil zeker een keer dertig minuten met je praten, zodat ik mijn behoefte en ellende aan je kan tentoonspreiden. Jij kunt dan met empathie vertellen welke tantrische trucs je op mij zou kunnen uitvoeren."

En als we dan ophangen, ben ik dusdanig opgewonden dat er een fijne ejaculatie met jouw naam tegen het plafond of, vaker nog, in een tissue zit. Daarna kan ik als parasiet weer door met mijn werk.

En jij, goedwillende en klantvriendelijke masseur, gaat ook weer verder met je werk in de hoop dat er een boeking uit komt. Soms heb je al met potlood, of zelfs met pen, een afspraak in je agenda gezet.

Tuurlijk heb je als doorgewinterde massagetherapeut tippex bij de hand.

Maar toch.”

En daar zit voor mij precies het probleem.

Jij parasiet hebt jouw moment gehad, jouw spanning, jouw aandacht, jouw fantasie en uiteindelijk misschien zelfs jouw hoogtepunt.

En ik?

Ik heb een half uur met je gepraat, berichten heen en weer gestuurd, meegedacht, ruimte gemaakt in mijn hoofd en misschien zelfs al ruimte gemaakt in mijn agenda.

En daar staat dan helemaal niets tegenover.

Niet omdat je uiteindelijk hebt besloten geen massage te willen. Dat kan natuurlijk altijd.

Maar omdat je vanaf het begin niet eerlijk bent geweest over wat je werkelijk kwam halen.

Voor mij geldt als me dit weer eens overkomt, dan moet ik even met wat extra geluid en kracht die leg press van me af trappen in de sportschool.

Er moet dan toch wat agressie uit.

Want hoor hier:

Ik heb helemaal geen oordeel over verschillende vormen van opwinding.

Waar ik wél problemen mee heb, is het gebruiken van mensen op een ongelijke basis.

Jij wilt iets, maar je weet heel goed dat als je eerlijk zou zijn, je dit niet krijgt.

Waarom dit dan bij tantra of massage hoort, is mij niet geheel duidelijk.

Maar soms ontgaat mij wel eens iets.

Waarom ik hier iets over schrijf, is omdat het me irriteert en omdat ik iedereen die werkzaam is in massage of tantra wil waarschuwen voor dergelijke mensen.

Ze worden steeds slimmer.

Ze nemen steeds meer energie.

En als je niet oppast, geven ze je een naar gevoel.

Want zelfs als er uiteindelijk een afspraak uit komt en er betaald wordt, kan het voortraject alsnog respectloos zijn.

En dat, lieve mensen, hoef je van niemand te pikken.

Het is net zoals met seks.

Het moet ervoor, tijdens en erna fijn zijn.

En geld maakt voor mij respectloos gedrag niet goed.

Dat de intake al betaald is, doet niets af aan het feit dat ik me toch een soort van aan het lijntje gehouden voel.

Wie weet denk jij nu wel:

“Vrouw, waar maak je je druk om? Elke ondernemer heeft dit toch wel eens?”

Maar juist omdat het hier over veel meer gaat dan het kopen van materiële zaken of het verlenen van een dienst als bij een kozijn schilderen, ligt het voor mij anders.

Het gaat hier over het openzetten van je hart.

Over verbinding maken.

Over in contact treden met iemands energie op dat moment.

En juist daarom is het pijnlijk voor mij als daar respectloos mee wordt omgegaan.

Nou, dit moest ik even kwijt.

Soms willen mijn vingers gewoon even op het toetsenbord rammen en vaak komt er dan iets uit wat ik belangrijk vind.

Dank je wel voor het lezen.

En wie weet helpt het jou om teleurstellingen te voorkomen.

Liefs,

Christina